12 Ocak 2009 Pazartesi

ah keşkem keşkem keşkem...

1957 Kudüs doğumlu olan Yossi Lemel’in aşağıdaki çalışması bana oldukça çarpıcı geldi...
İsrail - Filistin ilişkileri üzerine yapılmış bir çalışma...Y.LEMEL, bu çalışmasında sınır bölgesinde olup bitenlere göndermede bulunmuş…


***

geçen gün ablamla konuşurken yeğenimin ağlama sesleri geliyordu...
nedenini sordum cevap çok komık:
ablamların komşularının ,kendi çocuklarıyla Nehir'i birlikte çektikleri bir fotoğraf karesinde ablam da arkada görünüyor fakat kafası çıkamamış..
Nehir hanım da "annemın kafası kopmuş "diye bütün bir gündüz ağlamış...
çocuk olmak ne tuhaf dedim kendi kendime...gördüğün her gerçekliğe inanmak,her duyduğunu doğru sanmak...

***

keşke hayat Nehir'in gördüğü gibi fotoğraf karelerinden oluşsa ve her bir kare gerçeğin ta kendisi olsa...

o zaman yossi Lemel'in 2 ayrı eti yanyana ve birbirine bir ip ile sıkıca bağladığı bu çalışmasına bakar,sonunda hepimizin gireceği bir toprak parçası uğruna dökülmüş tüm kanları unutur,yanyana dikilmiş bu etleri birbirine candan bağlanmış israil ve filistin insanları diye düşünür mutlu olurdum...
keşke...
savaşlar bir bitse...

2 yorum:

Arzu Breda dedi ki...

Ne güzel bir benzetme ile dileklerini anlatmışsın. Umarım, dileğin gerçekleşir.

Hatta, ben de bir benzetme yapayım, aynı ülke insanlarına. Ben de dilerim, İsrail ve Filistin halkları, "aşure" gibi birbirine kaynaşırlar.

Sevgiyle kal...

etipuf'un paleti dedi ki...

aşure olursa daha da güzel olur.içinde çok malzeme var bu da tüm dünya halkları oluyor.ona da varım:)