15 Ocak 2009 Perşembe

uyudum da büyüdüm neeeeni...

Yeğenim Nehir...


ondokuz aylık henüz...
bilmediği birşey yok,kurduğu cümleler kendinden büyük:)
en sürekli yaptığı şey de beni taklit etmek...
tabi en büyük tutkusu da 'büyük'lerin kurduğu cümleleri tekrar edip ,onların yaptıklarını izlemek...
insan küçükken büyümek istiyor büyüdükçe de küçülmek...

***
gün aldığın yaşı esas yaşın olarak söyleme evreleri git gide geride kalıyor...
hele de yirmini geçince...
***

Nehir geçen gün benim ayakkabılarımı giyiyordu,fotoğrafını çektim...


benim de bu hallerim vardı çocukken elbet, hangi çocugun yoktur ki?
ama benim fotoğrafım yoktu, Nehiriminki olsun istedim...
büyük ayakkabılarla kendini büyümüş zannetti...
tıpkı teyzesi gibi...
oysa teyzesi büyük ayakkabılar giydiği, büyük cümleler kurmayı seçtiği günleri unutmuşçasına henüz 23'üne geçtiğnde günlüğüne şu cümleleri not etti:

" 'BÜYÜDÜN!' Ne korkunç kelime...büyür mü insan öyle farkedilir bir biçimde...hiç farketmedim ,üstelik aynalarla iyiyim de...Hala aynı çocuksu yüz var aksimde.Henüz girdim yirmi üçüme.ne kadar oldu ki kendime sarılarak uyumayı öğremdiğime...

Kabul etmeliyim galiba büyüdüm!
yüzümdeki çocuksuluğa uymuyor artık yaşadıklarım ve bazen içimdeki şeytanı kapatamıyor artık hiçbir çocuksu yanım...
Büyüdüm...Geçmişe baktığımda boşlukta yankılandı sesim ürktüm.Boşluk;bazen yaşayamadıklarım bazen de yaşadığıma nedamet duyduklarım.Farketmez boşluk işte yerine daha iyisi olabilirdi dediğin müddetçe...
Ağlamazdım çocukken düştüğümde avuntular vardı büyüklerde , " düşe kalka büyürsün "diye...Şimdi anlıyorum, o yaştan başlıyor yaralar dizlerden yüreğine, büyüye büyüye...
Anladım,büyüdüm...çünkü yeni yaralara ve yeni sonlara yer yok sanki içimde...daha nicelerinin ekleneceğini bilsem bile...

suç senin değil anneciğim, "küçüğüm" dedin diye.Ben istemedim görmeyi...Görmezsem biter sandım bu düşme,düşe kalka büyüme...suç senin değil... Düşlerimi ben çaldım kendimden ...En uzak yerlere gizledim, öyle ki ben bile zor ulaşırım ,ancak düşüne düşüne...
Bir ciagometti yapıtı gibi ,yalnız kendisiyle tarif edilebilir bir güzellik var içimizde,düşümüzde...Hadi gelin birlikte yürüyelim düşlerimize..."

boyundan büyük terlikler giydiğini böle unuttu teyzen işte...

2 yorum:

Burcu SezeR dedi ki...

Muhteşem olacak bak demişti dersin... Bahtı da güzel olup Allah çirkin şansı versin=)))

a.c. krc dedi ki...

yeğenim doğduktan sonra aynı şeyler bana da olmuştu. Tahminim ufaklık 1 2 sene sonra saldırganlaşır, sizde peşinden koştukça bu ruh halinden uzaklaşır kurtulur problemin farkına vararsınız.