30 Mayıs 2009 Cumartesi

boşala boşala azalan hayat..

çok hüzünlüyüm bildiğin gibi değil...

"ölenler bildiğiniz gibi kalırken ,yaşayanlar hep bir hayalet olarak gezinirler ortalıkta.bir zamanlar çok sevmiş olduğunuz birinin hayaleti olarak....gençken hayatımızdan boşalan herşeyin yerine bir yenisini koyabiliriz sanırdık...öyle olmuyor...hayat boşala boşala azalıyor..."

diyordu Murathan Nungan, yüksek topuklar kitabında...

Murathan Mungan'ın alnından öpeyim...

peki şimdi, bu boşalan hayat için, kımın omzunda öleyim?

5 yorum:

solar dedi ki...

güzel yazmış, en kısa zamanda okuyacağım bu kitabı..

ee, "o murathan mungan" ne de olsa:)

eti puf dedi ki...

mutlaka okunması gereken bir kitap neredeyse her satırını çizmek istiyorsun...hayatımda çok önemli bir yeri vardır bu kitabın...

murathan'a da küsüm aslında:))

sessiz balik dedi ki...

gördüm ki hüzünlenebilmektesin
hissetmek
hislerini bir şekilde dışavurmak
yok saymamak
iyi gibi bence
olgunluk gibi
var çünkü bişeyler
seni hüzünlendiren
niye inkar edeceksin
yeri geldi mi güleceksin
yeri geldi mi ağlayacaksın

ha belki bir omuz vern olur
olmasa da gözyaşların yolunu bulur.

dodo dedi ki...

mezun oldun bu arada sanırım
tebrik ederim
yeni ve zorlu hayatında başarılar...

eti puf dedi ki...

teşekkür ederim Doruk...asıl şimdi başlıyor herşey farkındayım iyi olmasını ummaktan başka seçenek yok...