2 Temmuz 2010 Cuma

orantısız güç


en son otobüsünün dokuz da geçtiği şehrimde ,muhtemel son turunun olduğunu tahmin ettiğim evime giden "2 numara" geelince ,uzun zamandır görmediğim , varlığına hasret beslediğim çok sevdiğim birini görmüş kadar sevindim...
acaba hayatımdaki insanlara sevgim mi yeterli değil, yoksa bir otobüse fazla mı anlam yüklüyorum bilemedim; bildiğim tek birşey var ki:ben sevgide sadece orantısız güç kullanmayı becerebildim...
ne beklenebilirdi ki?
"sevdiğim başka sevenim başka" diyen şarkılarla büyümüş bir neslin ,bozuk bir üyesiyim...

1 yorum:

dersaadet dedi ki...

Eti Pufff, fotoğraflarına bayıldım:) Nereye ne yazayım dernek bu yazındaki 'Şehrimde en son otobüs 9'da geçiyor' yazısına takıldım. Yoksa sen de Antalya'da mısın???