9 Kasım 2010 Salı

şimdi sözlerini hatırlayamadığım bir Şebnem Ferah şarkısını kişisel paylaşım sayfalarımdan birinde ileti cümlesi olarak yazdığımda, eski sevgilim sözleri arabesk bulduğunu söylemişti.

düşününce, yazanı şebnem Ferah bile olsa sözler gerçekten de öyleydi.
o gün anladım, fonumuzdaki müzik kısılınca hepimiz arabeskiz.
günü geceye katan, yemekten içmekten kesip bedeni halsiz bırAkan,
hani güçlüyken, "eyvallahımız" yokken birden en onulmazına elimizi ayağmızı bağlatan,
yaşanırken, ayaklarının varlığından habersiz uçurup, yokluğunda tüm ortamlarına yabancı kıldıran
onlarca insanı herhangi biri yapıp,
bir kimseyi kalabalık saydıran kayıplar doğuruyordu arabeski.
müziğini kısınca hepsininki aynı söz.
aynı duygu, aynı his.
modern tonlarla süslenmiş arabeski bir giz.
Hepimize en özelini yaşadığımıza inandıran aslında aşk dene iblis.
Her birimiz kendi öykülerimizde iyi roldekiyiz.
Yaşantılardaki haksızlığa uğrayan biz, oysa kim bilir kimin hikayesinin kimbilir neresinde dönemeçteki kişiyiz.
Kimin uğruna çok şey feda ettiğiyiz,
kimin hayallerinin üstünde tepineniyiz,
kimin egosunu ezip geçmişiz ilgilenmeyiz.
Çünkü biz en özeliyiz.

Deliyiz!
önümüzdekilerle değil, bizi gerideki yapanları özleriz, isteriz.onları düşünür, onları dillendiririz.
Haksızlığa uğrayan hep kendimiiziz,
Dert sahibi ettiklerimiz gözümüzde değil,derdimizin sahibine "ah" ederiz.
Bakınca aslında hepimiz aynı b.kun laciverdiyiz.

sana katılmamak mümkün mü sezenim :
elbette "masum değiliz hiçbirimiz"
hepimiz bir öykünün şeytanı , bir başka öykünün azizi meleğiyiz!

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Webmaster cok tesekkurler...

Selamlar Melek

etipuf dedi ki...

bu ne şimdi?

sessiz balik dedi ki...

eticim pufcum bir imkan olsa da bağıra çağıra şarkı söylesem varya böyle konser mi ne bişey lazım bana deşarj olmama
ah odtüde geldikçe şebnemcim giderdim şimdi nerde varsın arabeks olsun