30 Eylül 2012 Pazar

LİCE oyun bahçesi

‘Gökyüzü gibi şu çocukluk. Hiçbir yere gitmiyor’. dedirten şaire bu karelerden farklı sahneler değildir bence...bir yere gitmiyor,oldugu yerı zenginleştırıyor....





mahsuscuktan burası onların eviymiş...

mutfagımın arkasında kalan bu ev, bir masal evi sanki...




onların lunaparkı...









hiçbir domates bu kadar lezzetli degıldır emınım....çocuk olmak ne güzel!!!!










2 yorum:

mevudugaga dedi ki...

Butejoyum sevgiler :)

Hüseyin Başaran dedi ki...

Merhaba, resimler çook güzel... Teşekkürler. ^^