öğrencilerimden röprodüksiyonlar...

biz ne yaptık sanki!

Sessizlik bazen kurtarır... Sus ve dünyayı dinle, renklere bak ve insanları ve sokak hayvanlarını seyret ve bir kadeh bir şey iç bi yerde, ağzın tatlansın ve havaya bak, nefes almanın mucizesine şaşır... Ve sus... Çok ses var zaten, sus, kalbini duyana kadar sus...diyor sevdiğim bir yazar...öyle yapıyorum!

BABAMDAN BAHSEDİYORUZ

güneş girmeyen eve doktor girer o doktor da benım beyaz atlı prensım olur falan gibi hayallerım vardı. Eve doktor değilse de böbreğime kum sancısı girdi...ev arkadaşımsa an itibariyle okulda...kendisine buradan sesleniyorum:seniii hastalığımda sağlığımda da yanımda görmeliyim,güneşin doğduğunu da battığını da senle izleyebileceğim bir eve yerleşmeliyim!
sönebilir sobalar,olsun yenıden yakarız.
biz de bu sabır oldukça ölsek de yanyanayız...

Annenizin Kızlık Soyadı

demek ki benimle aynı şeyleri merak edenler de varmış:
Annenizin Kızlık Soyadı
Şimdi ‘Ahmet Jinekoloğlu, Ayşen Mikroçipgil’ filan kötü mizah, bunda tartışma yok.

Fakat 3 bin senelik Ketenci, Çömlekçi, Nalbantoğlu gibi soyadları ne zaman evrilecek sahiden? 250 sene sonra Murathan İçdizayn, Elvan Takıtasarım gibi isimler olacak mı?

rüyalar gerçek olsa....

istanbul'u çiziyorlar

hayır bir zorlama yok sadece İstanbul tyemalı olanların notlarının yüksek olacağı konusunda ön bilgi verdim:)
ortaya çıkan işlerse bence fena sayılmaz:






***







***





***

***

farkındayım

sıradaki parçayı,güneşli güzel bir pazar sabahı evi temizlemek,sobayı yakmak notları vermek gibi bilumum işleri saat 11'de bitirip pencere kenarında ağaçlar arasındaki askeriye manzarasına,boğazı izler gibi dalıp giden ev arkadaşım songül'e armağan ediyorum...sezen aksu söylüyor: ne yapsam olmuyor gözüm,tek etmiyor bizi hüzün...

içlerinden hala okuma yazmayı öğrenememiş 5.sınıf öğrencilerimden Allah'a mektup:
"sevgili Allah'ım,Arkadaşlık insanın kalbiyle başlar.insan ne kadar cahilki savaş yapıyorlar.ne olsa ne olur ki insanlar barışsalar.ne kadar güzel ama insanlar barışmıyor,hayat geçiyor."
okuma yazmayı değil belki ama hayatı çoktaaan sökmüşler...! aferin!

Yağmurlu bir cumartesi...

***

***
***
***

***

***

SON

mesela yaniii

buradan bir küçük duyuru:
arkadaşlar,çalıştığım okul ilçede taşımalı bır köy okulu.öğrencilerimin çoğunun 10 kuruşluk resiim kagıdını alacak parsı bile yok inanın.sizden ricam bir tane bile bile olsa kuru olabılır,pastel olabılır sulu ,guaj herhangi bir boya alıp yollarsanız......
her biriniz birer tane alıp yollasanız bıle düşünün ne kadar oluyor...
hadi ama bence olamayacak şey değil!!!!
hem yaptıkları resimlerden size kartlar yaparız,sergimizden fotoğraflar paylaşırız...
yardım edebiliceksenız:

butejoy26@gmail.com adresinden haberleşebiliriz...
şimdiden teşekkürler!





****


biz gülümseme takılıp kalıyor ana ve zaman akıp gidiıyor....

***

kağıda dökülenler renklıydi hayat bilmese de...

***

söylecek bir sözü vardı elbet herkesın...

hiç kendi kendine kaynar mı kazan,çevre yanına ateş eylemeyince....

.....şehre kar taneleri bulgur bulgur yağarken,hissi seyri kadar güzel olmayan havada buz tutarak evi toparlamak,odunu kömürü yüklenip yeni eve yerleşmek ve içinden:

"say bakalım yılları hesaba vur,hangi anı anında yaşadın?
diyebilir misin ki tek doğru budur;
bir düşün kaç kere ev bark döşedin?"diyen bir sezen şarkısı söylemek....
hayata küfretmek..

ahhh...ille de büyümek...!!!!

öğrenciliğimin öcünü aldım "anlat da biz de gülelim" dedim öğrencinin tekine...önce öğrenen olarak sonra öğreten olarak....
çıkamıyorum şu saçmalıkların içinden....

büyüyünce örtmen olcam...

meslekte ilk gün, güne dair ilk cümle :
" merhaba çocuklar ,ben yeni görsel sanatlar öğretmeniniz bilmem ne......."
güne düşen not:
çocukken oynadığımız oyunlar mı gerçekleşti?
birkaç küçük fark var oyunlardan hayatta pes diye birşey yok,
... ... kurallar bozulsa da oynamıycam ben demek yok malesef ki!
oyunlar bitti!
gerçekler soğuk,
çocukluk uzak!
işte hepsi bu!!!
hoşgeldin öğretmenim,
işte ömrünün geri kalanı bu!!!

beyoğlu'nda bir güzel festival....tık

içimde yepyeni bir hayata başlamanın sevinci ve heyecanı var......

kendım için post

12.İstanbul bienali hakkında bir tık

hayat kısa!

şu yazısını okudum nil'in.

"Sokakta aklına bir şey gelince gülenler, aşık."diyordu bir yerinde.

evet demi ben de hep öyle düşünürüm..

sevgilinin bir cümlesi düşmüstür hafızaya...

aşık olmak ne güzeldir yaaaa...!

EMELİM,ARZUM

feridun düzağaç'la evlenip "kaoslarım,girdaplarım,labirentlerim,

nice nice dertlerim var,içimden şehirler geçiyoOOOORRRR"diye şarkılar söyleyen bir kız çocuğu doğurmak

adını da "depresyon" koymak istiyorum...

evet şimdiilk tüm emelim bu!

F.D demişken bir bir şarkısını gelin hep beraber söyleyelim son ki üç dört:

‎"bir adam tanıdım adını anınca içimde kuşlarım dansa başlardı.
.....
bir varmış bir yokmuş;ama bir tekmiş yerine yokmuş"

not:bu arada atandım,yerin belli olmasını beklıyorum..

EVET SENİ KASTEDİYORUM!

Yağmur yağınca hangi şarkıyı söylediğimi,

çayı kaç şekerli içtiğimi,

Türk kahvesini nasıl sevdiğimi,

uyanınca içimden geçen cümleleri biliyor musunuz?

onu geçtim ağlasam sesimi duyuyor musunuz?...

orhan veli'ye ayıp ettim görüyor musunuz?

severim kendisini halbuki,

insana en çok sevdikleri ayıp ediyor siz de garipsiyor musunuz?